Boek Nederlands

Een oude geschiedenis : nieuwe versie : roman

Jonathan Littell (auteur), Ilse Barendregt (vertaler)

Een oude geschiedenis : nieuwe versie : roman

Jonathan Littell (auteur), Ilse Barendregt (vertaler)
Genre:
Deze experimentele roman bevat zeven hoofdstukken die op dezelfde manier zijn opgebouwd : een verteller trekt baantjes in een zwembad, kleedt zich om en begint te rennen in een grijze gang. Daarbij ontdekt hij poorten die toegang geven tot bepaalde plaatsen zoals een huis, een studio of een verwilderd gebied. Elke poort toont bepaalde menselijke toestanden zoals de seksualiteit, de oorlog, het fam
Titel
Een oude geschiedenis : nieuwe versie : roman
Auteur
Jonathan Littell
Vertaler
Ilse Barendregt
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Frans
Oorspr. titel
Une vieille histoire : nouvelle version
Uitgever
Amsterdam: Uitgeverij De Arbeiderspers, © 2019
349 p.
ISBN
9789029524742 (paperback)

Besprekingen

Identiteit is voor angsthazen

Roman. Sinds hij in 2006 in het Frans debuteerde met De welwillenden is de controversiële reputatie van Jonathan Littell gevestigd. Een oude geschiedenis zal daar niets aan veranderen.

Jonathan Littell verstaat de kunst om zijn lezers op de kast te jagen. Zijn controversiële De welwillenden, een oorlogsroman geschreven vanuit het standpunt van een SS'er, lokte in 2006 felle polemieken uit. Het boek ging bijna een miljoen keer over de toonbank en werd bekroond met de Prix Goncourt en Prix de l'Académie française. De opvolger van die onverbiddelijke bestseller verschilt hemelsbreed van de memoires van Obersturmbannführer Max Aue, maar stemt minstens zo ongemakkelijk. De Amerikaans-Franse schrijver deed maar liefst twaalf jaar over Een oude geschiedenis. In die tijd reisde hij naar Syrië en Oeganda, draaide een documentaire over de kindsoldaten in Afrika en schreef ook een paar non-fictiewerken, waaronder Het droge en het vochtige, een essay over de Belgische fascist Léon Degrelle, en Berichten uit Homs, zijn Syrische dagboek. Bij een obscuur Frans uitgeverijtje verscheen in 2012 Une vieille histoire, een flinterdunne roman die na…Lees verder

Niet geschikt voor tere zielen

Uitputtend en intrigerend, klinisch en zintuiglijk: de nieuwe roman van Jonathan Littell is het allemaal. Zonder plot en zonder echte personages vangt hij de werkelijkheid op overdonderende wijze.

Toen ik honderd pagina's van de nieuwe roman van Jonathan Littell had gelezen, viel ik van vermoeidheid van de trap. De dagen erna rondde ik met een wat gebutst lijf mijn lectuur van Une vieille histoire af, ik las de Nederlandse vertaling Een oude geschiedenis en ook een eerdere, aanzienlijk kortere versie van de roman die al in 2012 bij Fata Morgana was verschenen. Dat dit boek mij met al mijn leeservaring fysiek en mentaal zozeer aangreep, wil ongetwijfeld iets zeggen. Onmiskenbaar duidt het op een bijzondere kwaliteit, al kostte het enige tijd die ook maar bij benadering te begrijpen of te beschrijven. In eerste instantie noteerde ik 'uitzonderlijk vreemd boek, even uitputtend als intrigerend, even vol als leeg'.

Jonathan Littell lezen betekent een universum binnengaan waar je niet onberoerd uitkomt en dat de blik op het leven ijzingwekkend kleurt. Op een manier die je bovendien lang bijblijft: niet gemaakt voor tere of preutse zielen. Dat was destijds zo met de roman di…Lees verder

Na het succes van ‘De welwillenden' (prix Goncourt en Grand prix du roman de l'Académie française 2006), een tijdsbeeld vanuit het standpunt van een SS-officier, heeft Littell (1967) weliswaar nog ettelijke verhalen, reportages en essays geschreven, maar eerst nu weer een roman gepubliceerd met als ondertitel 'nieuwe versie', verwijzend naar een verhaal uit 2012, het stramien dat hier is vertakt tot zeven doorschietende hoofdstukken. Ieder hoofdstuk begint met een 'ik' die na het baantjes trekken uit een zwembad stapt, zich gefragmenteerd weerkaatst ziet in de vele spiegels, zich aankleedt, door een duistere gang loopt en een deur opent waarachter hij/zij dan als man, vrouw of kind in uiteenlopende levens belandt, een déjà vu, het menselijk avontuur als in trance doorleeft in al zijn gewelddadige en seksistische aberraties. De erudiete lezer herkent invloeden van of verwijzingen naar o.a. De Sade, Godard, en schilder Francis Bacon. Vanuit een alledaags kader ontwikkelen zich zo beelde…Lees verder

Duik in het duister

Na 'De Welwillenden' komt Jonathan Littell opnieuw met een gewelddadige maar fascinerende roman, nu meer droom dan werkelijkheid

Menigeen vroeg het zich af: zou Jonathan Littell in staat zijn een opvolger te vervaardigen voor zijn verpletterende totaalroman 'De Welwillenden'? We kennen nu het antwoord: ja, dat kon hij. Maar waarover zou zo'n roman kunnen gaan?

'De Welwillenden' had als hoofdpersoon een gecultiveerde homoseksuele nazi, Max Aue, die na de oorlog de dans der gerechtigheid was ontsprongen. Op zijn oude dag blikte hij zonder spijt terug op zijn eigen misdaden en op de gruwelen van de oorlog. De roman was zorgvuldig gedocumenteerd en bevatte bijzonder realistische beschrijvingen van onder meer de massamoord in Babi Yar en de slag bij Stalingrad, die mij de haren te berge deden rijzen.

In het verhaal vervlochten zaten ook verwijzingen naar Aischylos' tragedie 'De Eumeniden'. De verwikkelingen volgden de opbouw van de suites van Bach, en twee detectives die als vier druppels water leken op het duo Jansen en Janssen uit de Kuifje-verhalen bereidden de onthutsende ontknoping voor. Vervre…Lees verder